home-2

Al meer dan 50 jaar bestaat dit restaurant. Dit unieke doch simpele concept met zijn oude en sobere interieur weerhoud de rich and famous er niet van om hier een vorkje te gaan prikken. Maar ook kunstenaars, locals of de ondernemer van de hoek die snel iets willen eten kun je hier vinden.

Let op: je kunt hier alleen genieten van maar één gerecht. De groene salade met walnoten en een heerlijke mosterd vinaigrette gevolgd door het hoofdgerecht dat altijd entrecôte met frietjes is.

Nu snap ik dat je denkt; “Okay, steak met patat, dat kan ik ook hier in Nederland eten”. Nou, uhm… NEE!! Geloof me, het is de complete beleving, om het maar even met een populistische term te zeggen. Maar wat mij betreft, f**k de beleving! De steak is gewoon echt verdomd lekker, zeker in combinatie met die saus. Oh mensen, die saus!

Het kan gebeuren dat je een uurtje buiten in de kou staat te wachten totdat je een tafeltje hebt. Dat is vrij normaal, zelfs in de winter of in de stromende regen.

Wanneer je hier wilt eten moet je soms even in de rij staan.

De heerlijk malse entrecôte wordt mooi in plakjes gesneden en geserveerd met een groene saus waarvan het recept het best bewaarde geheim ooit is. Deze ‘secret sauce’ is door grote chefs geprobeerd te ontleden en door vele geprobeerd na te maken, maar het is nog niemand gelukt.

De ‘secret sauce’ is zo lekker dat iedereen met stukjes brood lekker ordinair zijn bord schoonmaakt. Ook ik doe hier zonder enige vorm van schaamte aan mee…

Wanneer je de entrecôte geserveerd krijgt en geniet van de simpele maaltijd met frietjes en natuurlijk die killing saus, weet dan dat er (gelukkig!) nog een tweede ronde volgt. Er is een kleine selectie aan wijnen te verkrijgen en ook die wijnen zijn erg lekker. Dus neem de taxi wanneer je daar gaat eten 😉

 

Toen ik daar onlangs was, werd ik toch wel wat benieuwd naar de geschiedenis van dit restaurant. Natuurlijk kun je alles terug vinden op het internet, maar ik wilde weten waarom er een aantal restaurants zijn, waarvan de ene helft een andere naam heeft, maar toch hetzelfde concept voert. Het was een lang gesprek met Yvonne, een van de medewerksters, maar er werd mij veel duidelijk.

In 1959 nam Paul Gineste de Saurs een Italiaans restaurant over genaamd ‘Le Relais de Venise’ in het 17e arrondissement van Parijs, vlakbij Porte Maillot.

De bedoeling was om er een winkel van te maken, waar hij de wijnen van zijn familie (Chateau de Saurs) kon verkopen. Omdat hij zelf geen enkele ervaring had met een restaurant runnen, wilde hij de menukaart simpel houden. Hij behield de Venetiaanse inrichting en had een “géén- keuzemenu-kaart” en voilà: een succes was geboren.

De goede man overleed in 1966 en liet zijn restaurant na aan zijn twee dochters, die elkaar, net als de gemene stiefzusters van Assepoester, naar het leven stonden. Na heel veel familiedrama’s opende een van hen le “Relais de l’Entrecôte”, en zo onstonden er van hetzelfde concept twee ketens.

Echter, de enige authentieke plek, waar je de originele entrecôte eet, is naar mijn gevoel het restaurant dat in 1959 werd geopend door Paul Gineste de Saurs, en dat is “Relais de Venise-L’Entrecôte”. Wat het eten hier nog gezelliger maakt, is dat het zodanig is ingericht, dat je eigenlijk altijd bij iemand aanschuift.

Het is als het ware een kabouterrestaurant met kleine smurfen-tafels, dus verwacht niet dat je ergens discreet in een hoekje met zijn tweetjes aan een tafeltje met kaarsjes zit.

Je wordt gezellig ergens tussen gepropt. Het is net een theatervoorstelling. Mensen staan op, jij gaat zitten, mensen weer op hun plek terug,  tafels worden weggetrokken, jij staat op zodat andere kunnen zitten, tafel gaat weer terug op zijn plek en eten maar. Maar juist dat maakt het eten hier zo ontzettend leuk.

Het interieur is ook nooit veranderd, hooguit hier en daar opgeknapt. De serveersters dragen nog steeds de typisch Franse, zwart-wit serveerster uniformen uit de jaren ’50, wat zeker bijdraagt aan de algehele sfeer. Yvonne vertelde mij dat de bedrijfsleidster er al meer dan 50 jaar de scepter zwaait, en dat is ook wel een beetje aan haar strenge uiterlijk af te zien.

De dessert kaart is gevarieerder, veel lekkers en ruimschoots voorzien van calorieën.

Ik kan dit restaurant echt bij iedereen aanbevelen, het is echt heerlijk en zoals je in mijn column hebt kunnen lezen, is mijn man er zo gek op dat hij het er voor over heeft om er even 5 uurtjes voor te rijden. Laat het ons weten wanneer je bent geweest en natuurlijk wat jou ervaring is.

 

Bekijk de website voor verdere informatie en routebeschrijving Le Relais de Venise

NO COMMENTS

Laat wat van je horen